Signalen
Je voelt het al een tijdje. Je weet alleen niet wat het is.
Je komt binnen, zet je tas neer en loopt door. Even later sta je weer op voor iets kleins. Dan nog een keer.
Je gaat pas echt zitten als de avond al half voorbij is. Niet omdat je zoveel te doen had, maar omdat je huis je nergens laat stoppen.
Thuis zijn en thuiskomen zijn twee verschillende dingen.De bank naar links, dan rechts, dan schuin. Elke keer dacht je: nu klopt het. Elke keer klopte het niet.
Niet omdat je geen smaak hebt, maar omdat je het verkeerde probleem oplost.
Het probleem zit niet in de meubels. Het zit in de ruimte eronder.Je weet welke. Je loopt er dagelijks langs, kijkt soms even naar binnen en loopt door.
Je hebt er van alles geprobeerd: een andere kleur, andere meubels, meer licht. Het blijft een ruimte waar je niet wil zijn.
Dat is geen toevalligheid. Dat is een signaal.Vroeger zaten jullie de avond samen uit. Nu zit jij boven en je partner beneden, ieder met een eigen scherm.
Je kunt niet aanwijzen wanneer dat is begonnen. Niemand heeft ervoor gekozen. Het huis heeft gewoon geen plek die je allebei trekt.
Uit elkaar groeien, begint soms bij een onjuiste indeling van het huis.Bezoek zegt: wat is het hier mooi geworden. Je zegt dank je wel en denkt: ja, maar toch klopt er iets niet.
Op de foto klopt alles. Als je er woont, klopt het niet. Dat verschil voel je elke dag en je zegt het tegen niemand.
Mooi is wat je ziet. Werken is wat je voelt.Dan weet je nu dat er iets niet klopt. Waar het zit, dat zie je pas als je gericht naar je eigen huis kijkt. Daar is de quickscan voor.
Kijk anders naar je huis